50 lat Berlinette Alpine A110
W 2012 roku Renault świętuje 50-lecie modelu A110. Lekki sportowy model to dzisiaj pożądany klasyk, ale też legenda rajdowa. Pokazał on, że odpowiednia konstrukcja może pozwolić na wykorzystanie mniejszego silnika.
Narodziny gwiazdy
Historia sukcesu silnika z modelu Renault 8 pod maską Alpine rozpoczęła się w 1962 roku na Salonie Paryskim, podczas którego Jean Rédélé przedstawił model Berlinette A110. Następca modelu Alpine A108 zyskał na klasie i agresywności dzięki spłaszczonej masce silnika, większej powierzchni szyb i tylnym światłom z modelu Renault 8. Nowy blok silnika wymusił odmienne zaprojektowanie wlotów powietrza. Ponieważ chłodnica nowego bloku została umieszczona z tyłu, wloty powietrza, przesłonięte czterema chromowanymi listwami, umieszczono w tylnych błotnikach z wykonanych żywicy.
Silniki
W modelu Berlinette wykorzystywano silniki z innych modeli Renault. Wybrano drogę ewolucji ich pojemności, a marka Renault widząc rozmach przedsięwzięcia zleciła modyfikacje firmie Alpine. Po jednostkach napędowych modeli Dauphine i Renault 8, bloki silników pochodzące z modeli Renault 12 i Renault 16 były wykorzystywane i modyfikowane przez różnych techników.
Najsłynniejszy spośród nich - Marc Mignotet - zmodyfikował różne wersje silnika Renault 8 i stworzył silniki o pojemności: 956 cm3, 1108 cm3, 1255 cm3 oraz 1296 cm3. Pochodzący z Renault 8 blok silnika o pojemności 1108 cm3, zmodyfikowany przez Amédée Gordiniego, zyskał moc 95 KM dzięki zastosowaniu podwójnego gaźnika. W dalszej kolejności pod maskę trafiły silniki o pojemności: 1289 cm3 (Renault 12TS), 1470 cm3, 1565 cm3 oraz 1647 cm3 (Renault 16) i 1605 cm3 (Renault 17)
.
Przyczepność
Kierowcy, którzy jeździli Berlinette mówią, że samochód ten lepiej zachowuje się na łukach niż na odcinkach prostych. Jego silnymi punktami są zwrotność i napęd, a to dzięki umieszczeniu silnika w tylnym zwisie. Dzięki temu samochód daje się wprowadzić w poślizg, który można łatwo kontrolować kierownicą i pedałem przyspieszenia. Jazda po prostej nie jest tak imponująca jak pokonywanie zakrętów korzystając z technik rajdowych.
W lipcu 1977 r. ostatni wyprodukowany we Francji model Berlinette, o numerze produkcyjnym 6 892, zjechał z linii montażowej fabryki Alpine w Dieppe. Co dziwne, nie był on w kolorze niebieskim - podstawowym kolorze modelu A110 - ale metalizowanym zielonym.
Model ten był również produkowany na większą lub mniejszą skalę w Brazylii, Meksyku (około 300 sztuk), Bułgarii (około 200 sztuk) i w Hiszpanii w zakładzie FASA (około 1 500 sztuk). W sumie uszczęśliwił prawie 7 500 właścicieli - pasjonatów.
Berlinette i udział w zawodach
Lekkość i zwrotność Berlinette doskonale sprawdzały się na zawodach. Od samego początku A110 był tworzony z myślą o sporcie. Już w 1963 r. José Rosinski odniósł pierwsze zwycięstwo za kierownicą modelu A110 podczas Rajdu Lwów (Rallye des Lions). W 1967 roku powstał zespół, który zamiast Alpine nazywał się Alpine Renault.
W 1970 roku model Berlinette 1600 S otrzymał homologację w Grupie 4. Dzięki temu prawie na równi walczył z innymi zawodnikami prowadzącymi znacznie mocniejsze samochody. Jean-Claude Andruet, po ujarzmieniu tego modelu, na zakończenie sezonu zdobył tytuły Mistrza Francji i Mistrza Europy.
Sezon 1973 rozpoczął się zwycięstwem Jean-Claude Andrueta w Rajdzie Monte Carlo, a kolejne cztery miejsca zajęły inne Berlinette. W dalszej części sezonu zespół wygrał takie imprezy jak Rajd Portugalii i Rajdu Maroka. Dalszy ciąg sezonu będzie wyglądał podobnie. Dzięki temu Alpine Renault zdobyło tytuł Mistrza Świata, a Jean-Luc Thérier został Mistrzem Francji.
sj
