W nowej Hondzie siedzi się wygodnie, na dobrze wyprofilowanych fotelach. Przed oczyma pojawiają się nam znane z wersji pięciodrzwiowej oryginalnie zaprojektowane wskaźniki prędkościomierza, temperatury silnika i poziomu paliwa, które ulokowano tuż pod szybą. Obrotomierz umieszczony jest w tradycyjnym miejscu i można na niego zerkać przez koło kierownicy. Takie rozłożenie wskaźników wymaga chwili przyzwyczajenia, ale na dłuższą metę okazuje się praktyczne i wprowadza pewne urozmaicenie, o co w kompaktach zazwyczaj nie jest łatwo. Trudno nie zauważyć też bardzo starannego wykończenia i dobrej jakości materiałów tapicerskich. Po uruchomieniu silnika i wciśnięciu pedału gazu od razu przekonujemy się o możliwościach tego samochodu. Mimo, że jedziemy hybrydą, auto chętnie przyspiesza, ale trudno go porównywać do modelu z silnikiem 1,8 l, choćby ze względu na bezstopniową skrzynię CVT.
Atutem tego auta jest wielowahaczowe tylne zawieszenie. Po wprowadzeniu belki skrętnej w hatchbacku - co często wytykano Hondzie jako technologiczny krok w tył - w bardziej statecznym sedanie znalazła się konstrukcja dużo precyzyjniej prowadząca koła. Civic skutecznie tłumi większość nierówności i mimo przechyłów nadwozia, pewnie pokonuje zakręty.
