Ferrari 248 F1 

Monaco jest jednym z niewielu państw, które pozwalają na reklamę przemysłu tytoniowego. Malboro i Ferrari startuje wpólnie od lat.

Centralnie umieszczony silnik zapewnia optymalną trakcję.

Każdą wolną przestrzeń samochodu ospojlerowano.

Są kierowcy, którzy mają powody do radości. Michael Schumacher jest jedym z nich - mimo że wciąż się ściga, stał się legendą F1.

Zespół Ferrari to nie tylko kierowcy. Przy tworzeniu auta brało udział wiele osób.

Widok, który dla prawdziwego fana motoryzacji nie wymaga komentarza.

Niemiecko-włoski duet ustanowił wiele rekordów. Na pewno nie podda się i w tym sezonie.

Ferrari zawsze prezentuje nowe modele z należytą oprawą medialną. W końcu to najlepiej rozpoznawalny bolid.

Szybkie wyjście z zakrętu oraz błyskawiczne dotarcie do kolejnego jest jedną z myśli przewodnich F1.

Paradoksalnie zdolność do pokonywania zakrętów rośnie wraz z prędkością, w czym odgrywa rolę docisk aerodynamiczny.

Silnik na kołach... Tak można najkrócej określić 750-konny bolid o masie 600 kg.

Żwirowe pułapki są wielkim zagrożeniem bolidu, który potrafi się w nich błyskawicznie zakopać.

Karbonowe tarcze Brembo zatrzymują pojazd pędzący 300 km/h w 3,5 sekundy!

Ferrari na czele stawki nie jest dla kibiców zaskoczeniem.

Koła, sprawiające wrażenie wysokich mają felgi o średnicy 13 cali.

Słup gorącego powietrza za bolidem to efekt spalania 75 litrów paliwa na 100 kilometrów.

Głową kierowcy targają siły dochodzące do 5G!

Postój w boksach często oznacza wiele zmian w ustawieniach bolidu.

Znajdujący się za głową kierowcy wlot powietrza umożliwia niewielkie sprzężenie powietrza w airboxie, wpływając na parametry silnika.

Przednie koła mają szerokość 355 mm, tylne - 380 mm. Średnica felgi wynosi tylko 13 cali.

Co prawda to tyko kadr, ale w rzeczywistości docisk aerodynamiczny pozwoliłby pojechać Ferrari także po suficie, o ile prędkość przekroczyłaby 130 km/h!

Kilkusekundowy postój Schumachera oznacza dla kilkunastu mechaników czas wzmożonej pracy.

Wyczynowe zawieszenie i nisko osadzone spojlery sprawiają, że Ferrari jest niemal przyklejone do nawierzchni.

Układ kierowniczy F1 nie pozwoli nawet na wykonanie jednego obrotu kierownicą. Podczas jazdy najczęściej wystarczają ruchy dłoni w zakresie 180`

Zawieszenie i karoseria jest na tyle sztywna, że przednie, wewnętrzne do zakrętu koło nieraz odrywa się od podłoża.

Prześwit oraz skok zawieszenia określa się w milimetrach. Bolid sprawdzi się więc jedynie na gładkim torze.

Ferrari i Schumacher na podium - widok był do niedawna stałym punktem większości GP.

W kokpicie panuje wielka ciasnota. Podczas wsiadania trzeba demontować kierownicę.

Najciekawszym elementem bolidu F1 jest 8-cylindrowy silnik w układzie V. Ferrari pilnie strzeże go jednak przez obiektywani aparatów.