40 lat temu, 7 kwietnia 1968 roku zginął na torze Hockenheimring James (Jim) Clark, brytyjski kierowca, dominujący w latach 60. w wyścigach Formuły 1, dwukrotny mistrz świata latach 1963 i 1965.
Do tragedii doszło podczas wyścigu Pucharu Europy Formuły 2. Początkowo Clark miał startować w wyścigu BOAC 1000 km w Brands Hatch na Wyspach Brytyjskich, ale wybrał zawody F 2 w Niemczech, głównie z powodu zobowiązań kontraktowych z firmą oponiarską Firestone. Na piątym okrążeniu toru Hockenheimring jego Lotus 48 wypadł z toru i uderzył w drzewo. 32-letni Clark zginął na miejscu. Najbardziej prawdopodobną przyczyną wypadku była eksplozja tylnej opony samochodu, choć do dziś trwają na ten temat spory.
Sport samochodowy stracił wówczas wybitnego kierowcę, faworyta w walce o tytuł mistrza świata F 1 sezonu 1968 (mistrzem został inny zawodnik Lotusa Graham Hill). Przed tragedią w Niemczech Clark miał wspaniały bilans startów w F 1, z 72 wyścigów wygrał 25, 33 razy zaczynał z pole position. Nikt inny nie miał wtedy takich osiągnięć. Z powodzeniem startował w innych prestiżowych zawodach. W 1965 roku wygrał wyścig Indianapolis 500. Dobrze mu się w wiodło w 24-godinnym wyścigu Le Mans i w wyścigach NASCAR. Miał odwagę testować najtrudniejsze prototypy bolidów.
Po jego śmierci jego przyjaciel i szef teamu Lotus Colin Chapman zarządził żałobę - wszystkie pojazdy Lotusa miały przez miesiąc zamiast tradycyjnie zielono-żółtego przodu karoserii czarny, żałobny.
Pochowano go w rodzinnej Szkocji, w Chirnside (urodził się 4 marca 1936 roku w mieście Kilmany, w Szkocji). W miejscu tragedii położono pamiątkowy kamień z wyrytym w nim krzyżem, który potem przeniesiono bliżej obecnego toru w Hockenheim. W Kilmany Clark ma pomnik - naturalnej wielkości postać w kombinezonie kierowcy. Gdyby nie tragiczna śmierć na torze, zapewne zaliczano by go do elitarnego grona najlepszych kierowców świata F 1.
