TEST: Opel Meriva 1.7 CDTI - nie bez potknięć

Nowoczesna i atrakcyjna stylistyka oraz cała masa praktycznych rozwiązań powinny, w teorii zapewnić sukces niewielkiemu Oplowi. Jednak od premiery minął już ponad rok, a Merivy na ulicach jak nie było, tak nie ma. O co chodzi?

(fot. Jakub Wielicki)

Kiedy, w marcu 2010 r. na genewskim salonie samochodowym Niemcy pokazali następcę nijakiej Merivy, świat dziennikarzy i specjalistów od sprzedaży nie mógł wyjść z zachwytu. Mimo kłopotów finansowych styliści, a przede wszystkim managerowie Opla postawili wszystko na jedną kartę. Zaprojektowali samochód, który nie tylko był ładny, ale miał też kilka unikatowych rozwiązań.

Ogromne wrażenie na wszystkich robiły drzwi. Dokładniej chodziło o te, które dają dostęp tylnej kanapy - otwierane "pod prąd", a nazwane przez Niemców FlexDoors. Identyczne rozwiązanie obecnie stosowane jest jedynie w nieprzyzwoicie luksusowym Phantomie Rolls-Royce'a. Dlaczego zdecydowano się na tak odważne i niespotykane rozwiązanie? Chodziło o jedno - praktyczność.

TUTAJ ZOBACZYSZ WIĘCEJ ZDJĘĆ OPLA MERIVA

(fot. Jakub Wielicki)

Z początku, wcale nie jest to takie oczywiste. Pierwsza próba złapania za klamkę kończy się konsternacją - tam gdzie powinna się znajdować nie ma nic. Jednak po odnalezieniu uchwytu okazuje się, że zarówno na ciasnych parkingach, jak i przy każdej innej okazji dostęp do tylnej kanapy jest igraszką. Dzieje się tak nie tylko dzięki temu, że tylne drzwi - podobnie jak przednie - otwierają się pod kątem 90 stopni. Po prostu łatwo się dostać na tył samochodu i to nie tylko dorosłym ale również dzieciom.