Skąd się wzięły drogi

Co pewien czas do opinii publicznej docierają optymistyczne wiadomości o zamiarze budowy nowych odcinków autostrad. Niestety ambitne plany rzadko pokrywają się rzeczywistością i zamiast słyszeć o nowych drogach, dowiadujemy się o ich braku. Czy zastanawiali się jednak Państwo kiedy naprawdę rozpoczęto budowę dróg w Europie Zachodniej, a co za tym idzie, jak bardzo jesteśmy opóźnieni? Przyjrzyjmy się zatem, co leżało u podstaw budowy pierwszych europejskich dróg.

(fot. wikipedia/cc)

Pierwsza potwierdzona w historii budowa drogi odbyła się w Cesarstwie Rzymskim już 300 lat p.n.e. Łączyła ona Rzym z Kapuą. Drogę wytyczono w taki sposób, aby do minimum skrócić odległość i w efekcie całymi kilometrami trasa biegnie po linii prostej, a nad doliną Arriccia przez potężny wiadukt. W kolejnych wiekach uzyskanie trwałych i jak najkrótszych połączeń stało się cechą charakterystyczną rzymskiego budownictwa drogowego.

Budowana przez Rzymian sieć połączeń umożliwiała łatwiejsze przemieszczanie legionów, ułatwiała handel i pozwalała na szybsze przekazywanie informacji za pomocą zorganizowanej wzdłuż dróg poczty państwowej (cursus publicus). Rzymskie drogi, w zależności od przeznaczenia, miały różną szerokość. Najszersze liczyły sobie nawet 15 m, ale najczęściej nie przekraczały 5 m. Pobudowano też wiele dróg o szerokości około 3,5 m, które pozwalały na minięcie się dwóch wozów. Wszystkie one stanowiły sieć połączeń w skali cesarstwa.

(fot. Bogusław Korzeniowski)

Węższe drogi o znaczeniu lokalnym miały szerokość ok. 1,20 m i do dzisiaj wiele z nich nadal nadaje się do użytku. O zaawansowaniu technologicznym Rzymian najlepiej świadczy fakt, że już dwa tysiące lat temu w miastach pod drogami były odpływy kanalizacyjne i w pewnej odległości od siebie zainstalowano kanały rewizyjne. Fakt rozbudowy drogowej w tamtych czasach i odchodzących odgałęzień do stolicy, przetrwał także w powiedzeniu "wszystkie drogi prowadzą do Rzymu".

Przez setki lat nie zwracano jednak uwagi na rozbudowę infrastruktury drogowej, gdyż brak intensywnych działań militarnych (na skalę przemarszu legionów) i mała mobilność ludzi nie wymuszały doskonałej logistyki. Wszystko zmieniło się w XX wieku wraz z powstaniem motoryzacji oraz I Wojną Światową.