Test: Suzuki Alto - Miejska ofensywa

Wydawać by się mogło, że w segmencie aut miejskich powiedziano już wszystko, ale jak się okazuje kolejni gracze pojawiają się na rynku. Po trojaczkach z Kolina i innych mniej lub bardziej egzotycznych zawodnikach, przyszedł czas na Japończyka wytwarzanego w Indiach. Suzuki Alto z wielkimi nadziejami wkracza do Polski, chcąc zjednać sobie klientów przede wszystkim ceną. Czy mu się uda? Czas pokaże, ale na pewno nie będzie miał łatwego życia.

(fot. Piotr Mokwiński)

W tej klasie liczy się przede wszystkim kwota zakupu, łatwość parkowania w zatłoczonych metropoliach i niskie koszty eksploatacji. Niewiele osób kupuje Kię Picanto tudzież Toyotę Aygo dla niesamowitej frajdy z jazdy. Podobnie jest w przypadku małego Suzuki. Jego niepodważalnym atutem jest cena wynosząca dla wersji Club 29 900 złotych. I choć w standardzie nie oferuje zbyt wiele to i tak większość klientów właśnie ją wybierze. My do testu dostaliśmy najbogatszą specyfikację Comfort wycenioną na 34 900 zł. To dość dużo, ale na tle swoich konkurentów przedstawia się i tak nieźle.

TU ZNAJDZIESZ WIĘCEJ ZDJĘĆ SUZUKI ALTO

Stylistyka Alto nie wyróżnia się niczym szczególnym. Ot, kolejny miejski, szary samochodzik ginący w rzece innych pojazdów. Jedynie dzięki wyłupiastym reflektorom i rzucającemu się w oczy różowemu lakierowi, może przyciągnąć na siebie uwagę pozostałych użytkowników drogi. Ponadto zwarta sylwetka i spory rozstaw osi, może z pozoru gwarantować niezłe warunki dla podróżujących.

(fot. Piotr Mokwiński)

Faktycznie, po zajęciu miejsca wewnątrz pojazdu, można odnieść wrażenie całkiem pojemnego wnętrza. Czar pryska, gdy skierujemy wzrok za siebie, lub otworzymy szybę i popukamy palcami w blachę pokrywającą drzwi. Jej grubość niestety nie wzbudza zaufania. Podobnie ma się rzecz w sytuacji, gdy poznamy bliżej wykończenie przedziału pasażerskiego.

Wszelkie plastiki obecne w kabinie wyglądają tandetnie i takie są w rzeczywistości. Widać doskonale, gdzie producent zdecydował się na radykalne oszczędności. Również dobranie kolorystyki mogłoby ulec poprawie. Dominującej szarości przydałoby się nieco ożywiających wstawek i cieplejszych kolorów. Sam projekt deski rozdzielczej pasuje do auta idealnie. Jest prosty i zarazem do bólu funkcjonalny. Wszelkie niezbędne do komfortowej jazdy pokrętła i przełączniki odnajdziemy pod ręką, bez konieczności odrywania wzroku od jezdni.